Erabiltzaile bateri esker iturburu kodearekin batera banatzen den softwarea: Hona hemen berak utzitako komentarioa
Nik software librea, eta zuk?
Seguraski, inoiz ez baduzu software libreari buruz entzun, pentsatzen ari zara: Tira, zer saldu nahi al duzue, orain?
Ba, benetan, ezer ez. Software librearen helburua ez da, hain zuzen ere, saltzea elkarlana baizik.
Nola da horixe? Erraza, Software-ko enpresak (oro har gehienetan) programa sortzen duenean, banatzea eskubidea beretzat gordetzen dute (arruntean, copyrigth deitzen da). Ez dute inori nola dabilen bere programa ezagutzeko ezta ideak libre zirkulazioa ere onartzen. Irudikatzen al duzu, Einstein-aren formula (E=mc2) banatzea eskubidea euki dezala inork, edo Pitagoras-aren teorema? Non ikasiko genuke?
Benetan, kultura edonoren eskura egon behar da. Azkenean, denontzat onuragarria dalako. Pentsa ezazu Zientziaren historian Pitagorasen teorema gabe.
Hori dela eta, euren programazinoei limitazio guztiak kentzea erabakitzen dutenek,kodigoak zabaltzen dituzte interes orokorraren alde. Ez dute banatzea besterik onartzen, beharra bakoitzaren arabera aldatzea baizik.
Wikipedia dekogu adibide ederra. Han bertan bakoitzak bere ezaguera partekatzen du.
Oso ondo, sinestarazten nauzu, non emango dut izena?
Ez, inon ez duzu izena eman behar, hauxe ez da sekta bat (badirudi ere). Hemetxe bertan, zeure bibliotekan frogatzeko CDak dituzu. Live-CD deitzen dira eta oinarrizko sistema operatiboa daukate. Zuk ez duzu instalatu ezer behar, ez kezkatu. Abiaraztean kargatzen dira eta RAM memoria bakarrik hatzen dute.
Eh pizakanaka pizakanaka, zorabiatzen nauzu, sistema operatiboa, Live-CD, RAM memoria...
Erraza da, sartu ezazu piztean eta CD (Ubuntu ala OPENSuse) abiaraziko da windows baizik. Frogatzen duzu eta itzalitzean windows eukitzera itzuliko zara. Ez dago ezer.
Eta, esperientzia gustatzen bazaizu, iraunkorreko gisa instalatzeko aukera emango du CDak berak (lasai, windows zuretzat gorde eta, gero erabaki ahal izango duzu zein erabili pizteko orduan)
Aizu, nik linux-i buruz entzun dut eta, gutxienez, informatikako erdi-guru izan behar zarela diote...
Ez, ez. Hori lehenaldia zen, gaur egun linux erabiltzea iadanik windows bezain erraza da.
Ohar bat, liburutegian CD-ko grabatzailerik ez dauka, horrela, zuk kopi bat etxera eraman beharko duzu, eta han bikoiztu (benetan, hiru ala lau kopia egin ahal izango duzu. Zu zeu, hauxe sofware librea dela). Grabatu ostean, , jatorrizko kopia bueltatu lehenbailehen liburutegira besteei erabiltzeko aukera emateko
Azkenik, link interesgarri batzuk:
www.estrellateyarde.com
www.obtengalinux.org
Eta, zeozer zalantza, nire mail:
izarrak@esdebian.org
viernes, 5 de marzo de 2010
Software librearen demoak ikusgarri eta eskuragarri liburutegian
Erabiltzaile bateri esker iturburu kodearekin batera banatzen den softwarea: Hona hemen berak utzitako komentarioa
Nik software librea, eta zuk?
Seguraski, inoiz ez baduzu software libreari buruz entzun, pentsatzen ari zara: Tira, zer saldu nahi al duzue, orain?
Ba, benetan, ezer ez. Software librearen helburua ez da, hain zuzen ere, saltzea elkarlana baizik.
Nola da horixe? Erraza, Software-ko enpresak (oro har gehienetan) programa sortzen duenean, banatzea eskubidea beretzat gordetzen dute (arruntean, copyrigth deitzen da). Ez dute inori nola dabilen bere programa ezagutzeko ezta ideak libre zirkulazioa ere onartzen. Irudikatzen al duzu, Einstein-aren formula (E=mc2) banatzea eskubidea euki dezala inork, edo Pitagoras-aren teorema? Non ikasiko genuke?
Benetan, kultura edonoren eskura egon behar da. Azkenean, denontzat onuragarria dalako. Pentsa ezazu Zientziaren historian Pitagorasen teorema gabe.
Hori dela eta, euren programazinoei limitazio guztiak kentzea erabakitzen dutenek,kodigoak zabaltzen dituzte interes orokorraren alde. Ez dute banatzea besterik onartzen, beharra bakoitzaren arabera aldatzea baizik.
Wikipedia dekogu adibide ederra. Han bertan bakoitzak bere ezaguera partekatzen du.
Oso ondo, sinestarazten nauzu, non emango dut izena?
Ez, inon ez duzu izena eman behar, hauxe ez da sekta bat (badirudi ere). Hemetxe bertan, zeure bibliotekan frogatzeko CDak dituzu. Live-CD deitzen dira eta oinarrizko sistema operatiboa daukate. Zuk ez duzu instalatu ezer behar, ez kezkatu. Abiaraztean kargatzen dira eta RAM memoria bakarrik hatzen dute.
Eh pizakanaka pizakanaka, zorabiatzen nauzu, sistema operatiboa, Live-CD, RAM memoria...
Erraza da, sartu ezazu piztean eta CD (Ubuntu ala OPENSuse) abiaraziko da windows baizik. Frogatzen duzu eta itzalitzean windows eukitzera itzuliko zara. Ez dago ezer.
Eta, esperientzia gustatzen bazaizu, iraunkorreko gisa instalatzeko aukera emango du CDak berak (lasai, windows zuretzat gorde eta, gero erabaki ahal izango duzu zein erabili pizteko orduan)
Aizu, nik linux-i buruz entzun dut eta, gutxienez, informatikako erdi-guru izan behar zarela diote...
Ez, ez. Hori lehenaldia zen, gaur egun linux erabiltzea iadanik windows bezain erraza da.
Ohar bat, liburutegian CD-ko grabatzailerik ez dauka, horrela, zuk kopi bat etxera eraman beharko duzu, eta han bikoiztu (benetan, hiru ala lau kopia egin ahal izango duzu. Zu zeu, hauxe sofware librea dela). Grabatu ostean, , jatorrizko kopia bueltatu lehenbailehen liburutegira besteei erabiltzeko aukera emateko
Azkenik, link interesgarri batzuk:
www.estrellateyarde.com
www.obtengalinux.org
Eta, zeozer zalantza, nire mail:
izarrak@esdebian.org
lunes, 22 de febrero de 2010
Donación de videos VHS
miércoles, 17 de febrero de 2010
jueves, 4 de febrero de 2010
BAKIOKO AGATE DEUNAREN KANTUA
Antzineko kantua Bakioko Mediatekan batuta. Jesus Olazarek abestuta 29.audioan
Info gehiago liburu honetan: Bakio berbarik berba
lunes, 25 de enero de 2010
#Biblioteca publica y silencio
Los bibliotecarios/as de pueblo oimos a veces que hay ruido en la biblioteca. Suelen ser los balbuceos de los txikis en las primeras experiencias lectoras. La solución propuesta para un presupuesto pequeño es aislar a los peques en un espacio insonorizado. Así,en esta jaula de cristal, sin nadie a su cargo, pueden hacer todo el ruido que quieren mientras "leen???". Las bibliotecas no son ni silenciosos conventos ni "txikiparks". Esos no son los objetivos de un servicio cultural. Imagínese como salen estos angelitos/as cuando pasen a la zona de mayores.
- En Bakio no hay biblioteca infantil específica pero tenemos un elegante Txiki txoko, situado dentro de la biblio, cerca de la Escuela.
- Los pequeños lectores asocian la lectura a su tiempo de juego. Acompañados por los mayores que les cuidan, saben que en este local tienen que hablar en voz bajita, no molestar y cuidar los libros. Además de tomar el gusto a la lectura aprenden a comportarse desde peques como excelentes ciudadanos.
- Por otro lado, los mayores saben que serán asesorados en las lecturas, pueden consultar la WIFI o preparar estudios. Las tareas que exigen una gran concentración requieren otro ambiente, estable, fijo...menos dinámico que la biblioteca
Bakioko liburutegia eta ume zarata
Herriko liburuzainek batzuetan zaratotsa asmetan dogu liburutegian. Ume txikien berba-jarioa izan ohi da lehenengo irakurketak egiten hasten direnean. Gehienetan proposatzen dan urtenbidea honako da: txikitxuak leku insonorizatu baten sartzea. Horrela, inoren ardurapean egon barik, umeek zenbat-gura zarata egin leikie "irakurten daben bitartean". Liburutegiak, jakina, ez dira abadetxe isilak, ezta "txikipark zaratatsuak" be. Hori ez da kultur zerbitzu honeen helburua. Imajinau zelan urteten daben aingerutxu honeek helduagoen tokira pasetan diranean.Bakion ez dago umeentzako liburutegi berezirik, baina Txiki Txoko dotore bat daukagu liburutegiaren sarreran, eskolatik oso hurren.
-
Irakurle txikiek irakurketak eta aisialdia batzen dabez. Jagoteko zereginaz arduratzen diran helduek lagunduta, badakie jakin toki honetan baju egin behar dabena berba, ezin dabena inor molestau eta liburuak zaindu behar dabezana. Irakurzaletasuna berenganatzeaz ganera, txikitatik ikasten dabe herritar eredugarri modura portetan.
-
Bestalde, helduek badakie irakurketak aukeratzeko aholkuak eukiko dabezana, WIFIa erabili daikiena edo ez daukiena ikasketak prestatzen jarduteko inongo arazorik.
-
Kontzentrazino eta arreta handia behar daben zereginetarako bestelako giroa behar da, egonkorra, liburutegia baizen dinamikoa ez dana.
lunes, 18 de enero de 2010
Cine club y biblioteca: Viaje a Darjeeling
Esta pelicula estaba incluida en las compras previstas para la emisión en el cine club que se organizaba en Kultur Etxea, los domingos, debido a la inestimable ayuda voluntaria de Carmen San Martin. Lamentablemente, dicha actividad tuvo que retirarse de la programación. Las causas?: los altisimos honorarios a pagar a la SGAE por la emisión GRATUITA, sin animo de lucro de dichas peliculas en la videoteca del Kultur. En tiempos de recortes presupuestarios tenemos aquí un gasto a restringir. No obstante, la pelicula queda en los fondos de la biblioteca municipal para su préstamo (todavía no nos cobran por prestar ; D).Trailer y critica
Suscribirse a:
Entradas (Atom)

